Het griep- of influenzavirus infecteert jaarlijks tot tien procent van de wereldbevolking. In de meeste gevallen blijven de symptomen beperkt tot koorts, spier- en keelpijn en moet men een paar dagen het bed houden. Voor bejaarde mensen, hartpatiënten en mensen met verminderde immuniteit is griep levensbedreigend. Toch herstellen de meeste mensen van griep doordat het immuunsysteem het uiteindelijk haalt van het virus. Die immuniteit blijft levenslang bewaard.
Omschrijving
Waarom keert het virus dan telkens terug? Hoe wordt een griepvaccin gemaakt? Waarom is vaccinatie tegen griep elk jaar opnieuw nodig? De bedoeling van dit project is om niet alleen antwoorden te geven op deze vragen maar ook om te begrijpen hoe men door proeven in het laboratorium tot deze antwoorden is gekomen.
In de onderzoekseenheid voor Moleculaire Virologie (DMBR, UGent-VIB) wordt gesleuteld aan nieuwe vaccins om het griepvirus af te weren en wordt onderzocht hoe het virus omgaat met de gastheercel. In de zomer van 2007 werden met het Gentse vaccin voor het eerst proeven bij mensen gestart, welke een positief resultaat gaven en nu worden uitgebreid.
Tijdens de labodag willen we duidelijk maken hoe het griepvaccin van UGent-VIB werd ontworpen en getest. Dit laatste is opgebouwd uit een dragereiwit en een deel van een griep-eiwit (M2e) dat zorgt voor de immuniteit. Het M2e is gelijk in alle gekende menselijke influenzastammen waardoor het vaccin een veel bredere bescherming biedt dan de vaccins die nu op de markt te verkrijgen zijn. Dit kan zeer interessant zijn wanneer een gevaarlijke virusstam opduikt die een pandemie kan veroorzaken, zoals nu recent de Mexicaanse griep. Het dragereiwit wordt gebruikt om het M2e beter te laten zien aan het immuunsysteem. We zullen de sequentie van het M2e oppikken via PCR (Polymerase Chain Reaction) wat nadien aan de sequentie van het dragereiwit gekoppeld wordt. Er zal behandeld worden hoe DNA gemodificeerd kan worden (bijvoorbeeld knippen met restrictie enzymen) en hoe je DNA zichtbaar kan maken (d.m.v. elektroforese). Daarnaast kunnen de studenten zelf de eiwitconcentratie bepalen in een onbekende oplossing.
Tijdens onze labodag maken de leerlingen ook van nabij kennis met het influenza virus. Praktische proeven worden uiteraard met geïnactiveerd virus uitgevoerd, waardoor er geen gevaar is voor besmetting! Hiertoe behoort een hemagglutinatietest. Deze techniek laat toe om met behulp van rode bloedcellen heel precies de hoeveelheid virus in een staal te bepalen.
