De kennis van het geslacht van een vogel kan belangrijk zijn om verschillende redenen (verkoop van vogels door fokkers, opstellen van broedprogramma's voor bedreigde diersoorten, studies over geslachtsverhoudingen binnen in het wild levende populaties,...). Bij ongeveer twee derden van alle vogelsoorten en bij de meeste jonge vogels kan het geslacht echter niet bepaald worden op basis van uitwendige kenmerken. Hun geslacht kan wel bepaald worden via een DNA-onderzoek (een eenvoudiger en goedkoper alternatief voor endoscopie). Hiertoe wordt DNA geïsoleerd uit de follikels van een aantal pluimpjes. Vervolgens wordt via PCR een specifiek DNA-fragment vermeerderd van de geslachtchromosomen (ZZ bij een mannetje en ZW bij een vrouwtje). Deze DNA-fragmenten (1 specifiek Z-fragment bij een mannetje, en 1 specifiek Z-fragment en 1 specifiek W-fragment bij een vrouwtje) worden vervolgens gevisualiseerd via agarose gelelektroforese, waaruit het geslacht van de vogel kan worden afgeleid.

Bij 2,5-5% van de kalvingen bij melkkoeien worden tweelingen geboren, waarvan ongeveer 90% dizygote. In veel gevallen zijn de vruchtvliezen van de 2 vruchten versmolten waardoor er een verbinding is tussen de bloedvaten en er chimere (XX/XY) dieren zijn onstaan. Dit heeft weinig effect op de stierkalveren, maar ongeveer 92% van de vaarskalveren blijken hierdoor onvruchtbaar te zijn (= kween). Het opsporen van deze dieren, die weinig economische waarde hebben, kan door het aantonen van mannelijk geslachtschromosomaal DNA in het bloed van de vaarskalveren. Deze test omvat een PCR rechtstreeks op bloed (geen DNA isolatie nodig) gevolgd door een visualisatie van de vermeerderde DNA fragmentjes via agarose gelelektroforese.