Verbazing alom toen we de afdeling in de VUB-afdeling maandag 22 november binnenliepen. Dit werd voor één dag ons terrein.

Negen uur: labojassen aan en klaar voor een hele dag ons wetenschappelijk inzicht aanscherpen.
“Wat zeg je daar? Myeloomcellen?! Nog nooit van gehoord!” Daar zou snel verandering in komen! Een hele dag werden we geconfronteerd met woorden als: myelomen, lysebuffers, ‘epjes’,… Maar hét woord van de dag is zonder twijfel ‘pipetteren’! Deze handeling hebben we toen zo vaak uitgevoerd dat we tegen het einde van de dag er zelfs een lied rond hadden gemaakt op het deuntje van Samson en Gert : “Pipetteren, pipetteren, wie zijn best doet zal het leren. Pipetteren, pipetteren en proberen…” Tussen al dat pipetteren door hadden we ook nog tijd voor een bezoekje aan de muisjes en andere dieren die men gebruikt om de mysteries rond verschillende ziektes verder te ontrafelen. Nog snel een praatje slaan met een paar werknemers en dan maar weer terug naar onze afdeling. Daar nog enkele voorbereidingen treffen en plots was het grote moment aangebroken: heeft onze leerrijke dag zijn vruchten afgeworpen of was al het pipetteren voor niets geweest? Oef, het was dan toch voor iets! We kwamen mooie resultaten uit!
Voor we het goed beseften zat onze dag er op de universiteit van Brussel op!

Kortom gezegd: toen we de eerste keer de deurdrempel van de afdeling myelomacenter kruisten, waren we slechts enkele leken wat betreft myeloomcellen, toen we ’s avonds tegen 17u het myelomacenter verlieten, waren we een heleboel informatie rijker!